رفقا زیارتتون قبول !                                                                   

انشاله با امام بسیجیتون محشور بشوید !         

کبوترای بین الحرمین بشین انشالله ...                       

ما رو هم حلال بفرمایید که تلخکام بودیم ....                          

بلیط ماندن است مانده روی دستهای من     در این همه مسافر حرم نبود جای من؟

رفیق عازم سفر فقط "سلام" را ببر              سفارش مریض حضرت امام را ببر

"سلام نسخه"را ببر ببین دوا نمیدهد؟           از او بپرس این مریض را شفا نمیدهد؟

چقدر تا تو با قطار ها سفر کند دلش              چقدر بگذرند زائرانت از مقابلش

چقدر باد های دوری ات مچاله اش کنند؟    و دوستان به روزهای خوش حواله اش کنند؟

مرا طلایی گنبد تو بیقرار میکند                     کسی مرا به دوش ابرها سوار میکند

خیال میکند که دیدن تو قسمتش شده       همین کسی که دارد از خودش فرار میکند

به بادهای آشنای شرق بوسه میدهد          به آتش ارادت تو افتخار میکند

به این امید ضامن رئوف تا ببیندت                 هی آهوان بچه دار را شکار میکند

هزار تا غروب در مسیر ایستاده ام               به هر که آمده پابوس نامه داده ام

من از کبوتران گنبدت کمترم مگر                   که بعد سالها مرا نخوانده ای به این سفر

قطار های عازم شمال شرق میروند            دقیقه های بی تو مثل باد و برق میروند

کسی بلیط رفتنی به دست من نمیدهد        به آرزوی یک جوان خام تن نمیدهد

بلیط ماندن است مانده روی دستهای من       در این همه مسافر حرم نبود جای من؟

یا سلطان السلام !                   

قبول حق!

این که زیارت نبود ، اگر هم بود معرفت نبود .

آقای دلم ، مشهد 88 هم گذشت . بیشتر از خودمان این تویی که دلداریمان میدهی ، برای شما هیچ نکردیم حتی برای زائرانت ، اما عرش و فرش را چه می شود ، گویی تو را به این خاطر رضا نامیدند که سریع الرضایی همچون پروردگارت !!!

بچه های خادم هیچ کدام وقت نکردند حق زیارتت را ادا کنند ، فرمانده اگر می آمد در نماز جماعتت یا به خواب خدمت می رفت و یا نگران باقی خدمتش بود ، یاسر هم که هر لحظه در فکر هوای تنفس اردو ، میدانی آن لحظه ها هم که به حرم می رفت ، می آمد که از هوای حرم شما در کوله فرهنگی اش بریزد و بیاورد برای بچه ها ؛ آخر ، هوای حسینیه گاه میگرفت !

دقایقی بیش در صحن حریمت میهمان نبودم ، نمی دانم نگاه های حسرت آمیزم کار خود را کرد یا نه ؟

بچه های خادم هیچ کدام وقت نکردند حق زیارتتان را ادا کنند ...

اصلا بچه ها که برای زیارت نیامده بودند ، آمده بودند پابوس تو ، که خاک پای زائرانت باشند .

وجود سختمان که پایشان را آزرده نکرد ؟؟؟

گره پنجره فولاد :

 یا سریع  الرضا ، داغونم ، هنوز به هوش نیامده ام . دیگر حاجت نمیخوام تنها، نگذار احساس بی کسی کنیم .